(untitled) (КЫРГЫЗ РЕСПУБЛИКАСЫНЫН УЛУТТУК ИЛИМДЕР АКАДЕМИЯСЫНЫН КАБАРЛАРЫ, 2026)
Макалада жасалма интеллект неомарксисттик эмгек теориясынын, бөтөндөлүү жана адамдын урук-маңызы түшүнүктөрүнүн негизинде философиялык талдоого алынат. Санариптик капитализм жана алгоритмдик рационалдуулук шартындагы эмгектин трансформациясы каралат. Автор жасалма интеллектти кош мүнөздүү феномен катары түшүндүрөт: бир жагынан — адам универсалдуулугун жана когнитивдик мүмкүнчүлүктөрүн кеңейтүүчү каражат, экинчи жагынан — санариптик бөтөндөлүүнүн, алгоритмдик көзөмөлдүн жана бийликтин концентрациясынын механизми катары. Псевдочыгармачылык, постэмгек жана санариптик эксплуатация феномендерине өзгөчө көңүл бурулат. Эмгектин жана адам эркиндигинин келечеги ИИнин техникалык табиятынан эмес, анын коомдук-саясий жөнгө салынышынан көз каранды деген жыйынтык чыгарылат.