(untitled) (КЫРГЫЗ РЕСПУБЛИКАСЫНЫН УЛУТТУК ИЛИМДЕР АКАДЕМИЯСЫНЫН КАБАРЛАРЫ, 2026)
Аталган макала адамзат өзүнүн учурдагы болмуш шартында ресурстук дүйнөтаанымдын трансгуманитардык маңызда калыптануусу менен катар, “постдефицит”, башкача айтканда, мүчүлүштүксүз, телегейи тең дүйнөгө өтүү усулдарынын бир капшытын чагылдырат. Методологиялык база катарында биз тараптан сунушталып, “Кыргызпатенттен” автордук укук катары бекитилген трансгуманитардык философия (ТГФ) - дүйнөтүзүмдү демейдегиден башка кенен фокус менен карай турган илимий-эпистемологиялык усулду айтууга болот. “Ресурсология” контекстинен (ал дагы патенттик укукка ээ) алып караганда, “бири кем дүнүйө” көз карашы – бул адамзатты ар дайым коштоп келген дефициттин бүтпөс синдромун ачыктоо менен, кемтиксиз дүйнөгө өтүү ойжорумун аныктайт. Биздин оюбузча, “контрдефицит” маселелери айтылуу “экономиялык детерминизм”, же алдыга коюлган максаттарды күч аракети менен ишке ашыруу ыкмасынын тар алкагынан чыгып, кең пейил ой жүгүртүү аркылуу абалды жакшы жагына өзгөртүү маселесине такалат. “Постдефицит” менталитетин калыптандыруу эң оболу маани ченемин ачуу менен айкындалмакчы. Ошол “Телегейи тегиз” коомду куруу – экономикалык эмес, интеллектуалдык жана этикалык маселе экендигин көрүп жатабыз. “Post-Human” - “Постчеловек” деп – кадимки адамзаттын жашоо өрнөгүнөн тышкары ойлонгон инсанат эсептелет. Качан гана адамдын пейили тойгондо, “постдефициттик коом жаралат, адам баласы жаңыча, б.а. кемтиксиз жашоого үйрөнөт. Ушул менталитеттин философиялык ориентири катары ТГФ көз карашы саналат.