(untitled) (КЫРГЫЗ РЕСПУБЛИКАСЫНЫН УЛУТТУК ИЛИМДЕР АКАДЕМИЯСЫНЫН КАБАРЛАРЫ, 2025)
Бул илимий макалада өзбек фортепиано искусствосундагы циклдик живопись жанры изилденет, өзгөчө Мустафа Бафоевдин «Алпомыштын окуусунун негизиндеги беш музыкалык картина» чыгармасы мисал катары каралат. Бул жанр композиторлорго оркестрдик үндүн улуу көркөмдүгүн бир аспаптын үн камтышы менен көрсөтүүгө мүмкүндүк берет, бул неоромантизмдин кайра жаралышын, үндүү ой жүгүртүүнү жана өзбек дүйнө таанымын чагылдырат. Изилдөөнүн негизги максаты – Бафоевдин чыгармасы аркылуу фортепиано циклин, анын стилдик өзгөчөлүктөрүн, композициянын текстурасын, жанрдык жана тематикалык өзгөчөлүктөрүн изилдөө. Ошондой эле, өзбек композиторлорунун чыгармачылыгындагы циклдик фортепиано картинасынын эволюциясы боюнча жалпы жыйынтык чыгарып, жанрдын келечектеги өнүгүү перспективаларын аныктоо. Автор «изотерия» терминин искусство тарыхына биринчи жолу киргизип, аны опера искусствосунун инструменталдык искусствого сыноо термини катары түшүндүрөт. Макалада тарыхый, комплекстүү жана салыштырма талдоо жүргүзүлүп, циклдик пианино картинасынын жанрын шарттуу классификациялоого аракет жасалган. Изилдөө музыкадагы демократиялаштыруу, искусствонун ар кандай түрлөрүнүн синтези жана программалык идеяларды белгилейт. Бул тенденция Бафоевдин чыгармаларында неоромантикалык стилдин жанданышына алып келет, ага Ф. Листтин, А. Скрябиндин, С. Рахманиновдун фортепиано стилдеринин таасири байкалат. Ошондой эле, үн чыгаруунун жана сүрөт түзүүнүн жаңы ыкмалары, фортепиано текстурасындагы инновациялар, анын ичинде өзбек эл аспаптарынын (дутар, дойра) үн-дөрүнүн чагылдырылышы талданат.