(untitled) (КЫРГЫЗ РЕСПУБЛИКАСЫНЫН УЛУТТУК ИЛИМДЕР АКАДЕМИЯСЫНЫН КАБАРЛАРЫ, 2025)
Корей салттуу музыкасы, негизинен, оозеки түрүндө муундан муунга өтүп келген. Мугалимдер аспапты колдонбой, обондорду «Гу-ым» («ооз обону») деп аталган мнемоникалык системаны колдонуп ырдашчу. Бул оозеки салтка карабастан, Кореяда музыкалык нотациянын да бай тарыхы бар, айрыкча сарай жана ак сөөктөрдүн музыкасында Жонгганбо (15-кылымдагы өлчөмдүү нотация) сыяктуу системалар колдонулган. 20-кылымда Батыштын таасири музыканы окутуу жана өткөрүп берүү ыкмаларына өзгөрүүлөрдү алып келди. Менин изилдөөм ар кандай музыкалык жанрлардагы оозеки жана жазуу жүзүндөгү өткөрүп берүү ыкмаларынын трансформациясын жана үзгүлтүксүздүгүн изилдейт. Гу-ым да, нотациялар да изилденгени менен, экөөнү тең интеграцияланган көз караштан караган эмгектер аз. Интервьюлар жана адабияттарды карап чыгуу аркылуу мен эмне өзгөргөнүн жана эмне сакталып калганын изилдедим. Жыйынтыктар көрсөткөндөй, Гу-ым билим берүүдө негизги байланыш куралы катары иштеп жатат, бирок азыр экинчи даражадагы ролду ойнойт. Жонгганбо классикалык музыкада колдонулуп келет, атүгүл кээ бир элдик салттарда да колдонулат. Бул изилдөө оозеки жана ноталык системалардын туруктуу ролдорун жана алардын корей салттуу музыкасын өткөрүп берүүдө кандайча ыңгайлашкандыгын баса белгилейт