(untitled) (КЫРГЫЗ РЕСПУБЛИКАСЫНЫН УЛУТТУК ИЛИМДЕР АКАДЕМИЯСЫНЫН КАБАРЛАРЫ, 2024)
Макалада философиялык антропологиянын өнүгүү логикасы классикалык жана постклассикалык философиянын алкагында репрезентацияланат. Сократ – байыркы доордун улуу ойчулу, адамдын өздүк рефлексия механизмин изилдөө философия илиминин негизги милдеттеринин бири деп эсептеген. Платон адамдын кош табиятын жан менен дененин синтези катары талдоого алган. Грек ойчулу Аристотель – адамдын табиятын анын социумга, саясатка болгон карым-катнашы менен байланыштырган. Философиялык антропологиянын имманенттүү маселелери XVIII – XIX кылымдарда И.Кант, Д.Вико, Х.Вольф, П.Гольбах, Ж.Ламметр тарабынан, андан кийин постклассикалык философияда (И. Гердер, Л. Клагес, Ф. Ницше ж. б.), феноменологияда (Э. Гуссерль, М. Хайдеггер ж. б.), психоанализде (З. Фрейд, Э. Фромм) тарабынан өнүктүрүлгөн.